[ وَالطَّمَعُ خَمْرُ الشَّيْطانِ يَسْتَقي بِيَدِهِ لِخَواصِّهِ فَمَنْ سَكَرَ مِنْهُ لا يَضْحُوا الّا في اليمِ عَذابِ اللّهِ وَمُجاوَرَةِ ساقيهِ وَلَوْ لَمْ يَكُنْ فِى الطَّمَعِ سَخَطٌ الّا مُشاراة الدّينِ بِالدُّنْيا لَكانَ عَظيماً . قالَ اللّهُ تَعالى : [ أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ ] « 1 » ] . شراب شيطان امام صادق عليه السلام مىفرمايد : طمع ، شراب شيطان است كه به دست آن دشمن خطرناك به كام دوستان خاصّش ريخته مىشود و هر كس از اين شراب مست شود ، به هوش نمىآيد تا در جهنم و عذاب اليم حق ، در كنار شيطان ديده بگشايد و به هوش آيد و معلومش گردد كه چه بلاى غير قابل جبرانى بسرش آمده . در عيب طمع همين مسئله بس كه طمعكاران را به خريدن دنيا و فروختن آخرت و از دست دادن دين مىكشاند و اين مسئله در جاى خود مسئله كوچك و كمى نيست . خداوند متعال مىفرمايد : اينانند كه گمراهى را به جاى هدايت و عذاب را به عوض آمرزش خريده‌اند .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 175 .